Het Plan (6)

Afgelopen donderdag konden we onze cuarto de apero eindelijk bij daglicht van binnen bekijken. Zoals het in een klassieke aflevering van ‘Ik Vertrek’ hoort, hebben wij onze finca namelijk gekocht zonder dat we zelf een kijkje in het gebouwtje hadden kunnen nemen. We wisten uiteraard wel dat het gebouwtje de status van ‘vivienda’ heeft, wat betekent dat we er  mogen wonen, als we dat willen. Ook wisten we dat het gebouwtje in goede staat is en vrij eenvoudig kan worden uitgebouwd.

Wat we nu zien, valt ons gelukkig niet tegen. Het Canarisch dak ziet er natuurlijk perfect uit. Maar we komen er ook achter dat er in de muren al voorbereidingen zijn aangebracht voor de bedrading van de elektra, inclusief stoppenkast. Ook is er een voorbereiding voor waterafvoer getroffen. Binnen is het absoluut niet vochtig, daar maakten we ons wat zorgen over. Van Manolo (de architect) hebben we begrepen dat er aan de binnenkant van de enkelsteensmuur een soort van gipswand moet worden aangebracht om te kunnen voldoen aan de bouwnormen voor vivienda’s. Maar dit is geen probleem.

Inmiddels hebben we een nieuwe versie van het plan, waarin de cuarto de apero een voorname rol speelt. We gaan er nu definitief van uit dat we dit gebouwtje zullen gaan verbouwen tot ons woonhuis. Zie de sketchup-modellen hieronder.

vivienda v4 westvivienda v4 interieur

Het plan is om naast de cuarto de apero een kleinere versie van ca 35m2 te laten bouwen. Beide gebouwen verbinden we met een klein halletje en een patio. Als het allemaal lukt, wordt het een geweldig huis. Denken wij.

Internet

Op dit moment verblijven we in Casa Pedro, een vakantiehuisje op zo’n 800m hoogte boven het plaatsje La Punta. Met Casa Pedro is niets mis als je vakantie wil vieren. Het is een eenvoudig huisje, het heeft een zwembad (oeff, was wel erg koud gisteren, gaan we niet meer doen deze week), het ligt lekker afgelegen en het heeft een mooi uitzicht over de oceaan.

Maar. Qua internet is het huisje wat minder. En dat was een probleem. Wij zijn hier deze weken namelijk niet om vakantie te vieren. We barsten van de afspraken die te maken hebben met de finca. Daarnaast moet ik min of meer gewoon doorwerken. En daar heb ik internet voor nodig. Veel internet.

Nu hebben we bij ons thuis de afspraak dat Ruud de systeembeheerder is. Hij begrijpt hoe alles in elkaar steekt qua ict; en ik snap er eigenlijk niks van. De rolverdeling is dus duidelijk. Maar van Casa Pedro kon ook Ruud niet veel maken. Ook niet met hotspots via de mobiel. Mijn boekhoudpakket en andere software die ik nodig heb, gebruiken eenvoudig weg te veel data.

Na veel gedoe van Ruud en gestress van mij, vonden we een goede uitwijkplek in Itaca. Itaca is een cafe in het centrum van Puntagorda. Het mobiel bereik is er perfect en dus werken de hotspots. Was alleen wel even zoeken. Op de foto’s hierboven zie je de systeembeheerder ‘ervoor’ en ‘erna’. Hieronder zie je de ‘happy controller’ blij & opgelucht aan het werk.. Inmiddels heb ik al twee hele werkdagen in Itaca door gebracht. Het is er leuk. Er hangt een prettige sfeer. En de mevrouw achter de bar is bijzonder vriendelijk. Ze vindt dat ik te veel werk en meer pauzes moet nemen 😊.

6

Ruud heeft uitgevonden dat we op onze finca een 4g-abonnement bij Vodafone moeten gaan afsluiten. Daar gaan we verderop in deze week al werk van maken. De volgende keer dat we op La Palma zijn, is ons verblijf internet-stress-vrij. Is de bedoeling.

Fruta de Pinto

Langzamerhand zijn we aan het uitvinden welke soorten fruitbomen er op onze finca staan. Dat is nog niet zo eenvoudig soms, omdat niet alle bomen op dit moment vruchten dragen. Gisteravond hebben we een ‘eerste pluk’ gedaan. Het resultaat zie je hieronder.

DSC00095

Natuurlijk sinaasappels.

DSC06022

Maar ook avocado, manderijn, citroen en mango. Verder staat er minimaal 1 olijfboom, een aantal abrikozen, perziken en…. een struik suikerriet. Keuze genoeg dus..

O ja, en we hebben ook 1 palmboompje ontdekt, overwoekerd door struikgewas.

 

Dag Twee

Vanochtend gingen we niet meer naar Het Kavel, maar gingen we naar De Finca. Kwestie van aanpassen. De finca is van ons nu 🙂 .

We spraken er met Manolo. Manolo wordt waarschijnlijk de architect die voor ons het projecto gaat maken. We spraken over de verbouwing en uitbreiding van de quarto de apero tot ons woonhuis. We spraken over de positie van de geplande vakantiehuizen. We spraken over pinos (dennenbomen) die wel of niet omgezaagd mogen worden vanwege het uitzicht. We spraken over doorlooptijd van vergunningen en fasering van projectontwikkeling en bouw in de tijd. We werden een hoop wijzer. Als Manolo niet met een hele hoge offerte komt, wordt hij onze architect. Alweer een prettige man in de omgang. Het is fijn als iemand met je meedenkt, goed naar je luistert en vervolgens met goede ideeen komt. Alweer komen we er achter dat we weliswaar met handen en voeten in het Spaans kunnen communiceren, maar dat onze beheersing van die taal nu echt heel snel moet verbeteren. Als we volgende week weer terug in NL zijn, maken we meteen werk van Spaanse les.

In de middag kwamen we in gesprek met onze bovenbuurman, de buurman van het kavel boven ons, bedoel ik dan. Hij heeft op dit kavel twee huizen omgebouwd tot vakantiewoningen en staat nu op het punt om deze te gaan verhuren. Hij liet ons de huizen van binnen zien. En deed ons misschien wel een wereldvoorstel. Maar daarover wellicht later meer…  In elk geval is onze eerste indruk dat we aan hem een prima bovenbuurman hebben. En hij spreekt Engels!

Dit is wat wij vavond zagen onder gaan. Vanaf onze toekomstige veranda. Geen woorden voor.. De foto is door Ruud gemaakt.

DSC00092

Sleutels

Dit zijn ze. Onze sleutels. De sleutels van de quarto de apero op onze finca. Sinds gisteren.

DSC06009

De dag begon met een sessie bij wederom Javier van de Caixa Bank. Weer zo’n twintig handtekeningen, nu in twee uur tijd, dus dat was wat haasten. Deze keer waren onze krabbels goed voor het verkrijgen van een lening en een bankcheque. Ook nu waren er  computerproblemen. Maar Javier kon er wel om lachen. En wij eigenlijk ook wel. Zo veel leuker en gezelliger in vergelijking met het kantoor van de ING in Almelo. En goedbeschouwd goedkoper.. La Palma is gewoon leuk!

Daarna met Javier naar de notaris in Los Llanos. Ook bij de notaris hebben we veel, heel veel handtekeningen mogen zetten. Vervolgens mochten we onze bankcheque ten overstaan van makelaars en notaris overhandigen aan de verkoper  die het  papiertje minzaam in ontvangst nam. Met een pokerface. Hij heeft een goeie prijs gemaakt. Maar ach. Het was alleen een beetje jammer dat niemand er aan gedacht had om de sleutels mee te nemen van de quarto de apero op ons kavel, zodat we eerlijk konden ruilen.

Die sleutels kregen we op woensdagavond alsnog overhandigd van de verkoper. Hij heeft ons uitgebreid rond geleid. We kwamen er achter dat de stroomaansluiting in het kleine betonschuurtje het toch doet (kwestie van hoofdschakelaar). Ook kregen we een eerste uitleg (in het Spaans) over hoe de beregeninginstallatie op de finca werkt. Dit doen we nog een keer over, met een tolk 🙂 . Voor ons was het een prettige verrassing om te horen dat er vlak bij de apero een aansluiting is op het gemeentelijke drinkwaternetwerk. Dit scheelt ons straks een hoop geld en gedoe. En we kwamen er achter dat er eigenlijk toch wel heel veel verschillende soorten fruitbomen op ons kavel staan.

De verkoper is zo vriendelijk om het onderhoud van de finca nog een paar maanden voor zijn rekening te nemen. Ook zal hij ons in contact brengen met iemand die dit daarna tegen betaling voor ons wil doen, tot dat we zelf op het eiland komen wonen. Al met al een geweldige dag!

 

 

 

Computadora dice que no

Het leven is hard soms. Ruud en ik zijn sinds afgelopen maandag op La Palma. We hebben veel te vertellen en veel te laten zien. Maar, vrij naar de voor ons legendarische sketches van Little Britain: ‘Computers says nooo’. De computer zegt nee.

We verblijven in een vakantiehuisje waar het internet traag is. En bij microsoft hebben ze besloten dat er zonder pardon een windows-update moet worden doorgedrukt. Gevolg: Ik kon niet goed mijn werk doen vanaf hier, maar dat was te overwinnen door drie keer zo veel tijd voor alles uit te trekken. Ander gevolg: ik kon in wordpress geen foto’s uploaden. Te traag. Computadora dice que no. Vier dagen lang.

Maar. Sinds vanavond kan ik wordpress weer gebruiken. Het is gelukt een hotspot te maken via de mobiel en alsnog acceptabele internetsnelheid te realiseren. Ik ga dus een inhaalslag maken.

We zijn er! Afgelopen maandag ochtend kwamen we weer aan op het eiland. De middag was voor Javier van de Caixabank die ons twintig handtekeningen liet zetten (in totaal, dus eigenlijk maar tien per persoon). Met al dat schrijfwerk kregen we toegang  tot onze Spaanse bankrekening. We deden er een hele middag over, maar het was gezellig. Javier van de Caixabank in Tazacorte is een aardige man met humor. Ook bij de Caixa waren er computerproblemen.

Daarna linea recta naar het kavel! We zijn er.

 

Facebook

We hebben het niet zo op facebook, maar bij onze dierenarts denken ze daar duidelijk anders over. Onze nieuwe aanwinsten staan te pronken en likes te verzamelen dat het een lieve lust is. Maar de foto is toch wel leuk..

Naamloos

Het gaat overigens prima met ze. De volledige fixatie op uitsluitend elkaar is voorbij. Inmiddels zijn Ruud en ik superbaasjes en krijgen we alle aandacht. Nu alleen nog 100% zindelijk worden. En direct komen als je door een superbaasje geroepen wordt..